Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό, τόσο στη Βουλή όσο και στον τύπο, για τη σύνταξη γήρατος. Δυστυχώς όμως, και αυτή τη φορά στραβά αρχίσαμε και στραβό δρόμο πηγαίνουμε να ακολουθήσουμε. Η σκέψη να ανακουφίσουμε τον αγροτικό μας πληθυσμό είναι σωστή, αλλά η πρόταση είναι χωρίς βάθος και γίνεται χωρίς πρόγραμμα. Εκείνο που διακρίνει συχνά εμάς τους Έλληνες είναι η έλλειψη προγράμματος, η προχειρότητα και ο προσωρινός χαρακτήρας των μέτρων που λαμβάνονται, τα οποία στη συνέχεια γίνονται μόνιμα.
Στις ήδη υπάρχουσες ετοιμόρροπες παράγκες, οι οποίες καλούνται Ταμεία ή Οργανισμοί Ασφαλίσεων, πρότειναν να κτιστεί μία ακόμη. Πρόκειται για μια πρόχειρη προεκλογική εξαγγελία, για να στεγάσουν τους γέρους αγρότες μας και τις γριές αγρότισσες. Και τι θα γίνει μετά; Ύστερα από λίγο, άλλοι προστάτες θα εμφανιστούν και θα ζητούν να ασφαλίσουν τους άλφα ή τους βήτα ανασφάλιστους, με την ίδρυση ενός άλλου οργανισμού ή ταμείου. Και η ιστορία θα επαναλαμβάνεται. Οι χασομέρηδες και οι ανοιχτομάτηδες «ημέτεροι» θα υπεισέρχονται και θα στεγάζονται πρώτοι αυτοί στους νεοϊδρυόμενους οργανισμούς, και έτσι θα έχουμε νέο προσωπικό, νέα κτίρια, νέα και μεγαλύτερα έξοδα, που θα απορροφούν τα εισπραττόμενα. Θα γίνει ό,τι γίνεται τώρα με τα υπάρχοντα ήδη ταμεία ασφαλίσεων, δηλαδή πολλά έξοδα, λίγα έσοδα και οικονομικό αδιέξοδο. Στο τέλος θα καλέσουμε ξένους εμπειρογνώμονες, ή εγκεφάλους αν θέλετε, για να μας βγάλουν από το οικονομικό αδιέξοδο. Και θα μας πουν αυτό, που νομίζω ότι μας είπαν για τον μεγαλύτερο ασφαλιστικό μας οργανισμό: σβήστε το ένα μηδενικό από τους 6.000 διοικητικούς υπαλλήλους που έχετε και ο οργανισμός σας θα ορθοποδήσει αμέσως. Αυτά είναι λοιπόν τα βασικά μειονεκτήματα των πολλών ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών.
Δεν χρειάζεται, επομένως, να προσθέτουμε νέες και πρόχειρες παράγκες στις υπάρχουσες ετοιμόρροπες, αλλά να τις γκρεμίσουμε όλες, να καθαρίσει το οικόπεδο, και στη θέση τους να κτίσουμε ένα μόνο οικοδόμημα με γερά θεμέλια και σωστό σχέδιο, μελετημένο και προγραμματισμένο. Χωρίς προεκλογικές προχειρότητες. Το νέο οικοδόμημα θα στεγάσει όλα τα παλαιά και νέα ταμεία και όλους τους οργανισμούς με ένα όνομα και ένα τίτλο. Με το πλέον απαραίτητο προσωπικό και με τα λιγότερα έξοδα. Το οικοδόμημα αυτό θα συμπεριλάβει όλο τον πληθυσμό μας, από τον τελευταίο αγρότη και εργάτη μέχρι και τον πρωθυπουργό μας. Όχι σύνορα στις ασφαλίσεις, που σήμερα τις μετράμε με το χιλιόμετρο, με αποτέλεσμα να είναι σφαλισμένος ο εργάτης της πόλης, και ο εργαζόμενος μερικά χιλιόμετρα έξω από αυτή να μένει ανασφάλιστος. Ασφάλεια, λοιπόν, γενική και καθολική, ΠΑΝΑΣΦΑΛΙΣΗ ιατρική, φαρμακευτική, νοσοκομειακή, συνταξιοδοτική. Τα χρήματα και οι πόροι για την πανασφάλιση υπάρχουν. Είναι οι πόροι των ήδη υπαρχόντων ασφαλιστικών οργανισμών, αρκεί να συγχωνευθούν όλοι αυτοί οι οργανισμοί στο ίδιο οικοδόμημα, σε ένα ίδρυμα. Χρειάζεται όμως πνεύμα νοικοκυροσύνης, τιμιότητας και αυστηρού ελέγχου. Έτσι μόνον θα μπορέσει να ανασάνει ολόκληρος ο πληθυσμός μας.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΝΕΑ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ» στις 7/2/1960